NRK Nynorsk mediesenter er eit lite tiltak, med fire tilsett. Tre av dei er småbarnsmødre, den fjerde bestemor. Vi må planlegge godt og nøye "på lang sikt", som det heiter, for å få kabalane til å gå opp.  

I dag fekk eg ein ekstra god start på dagen. I hylla mi låg det noko så sjeldsynt som ein søknad frå Setesdalen. Det området har vore mest fråverande i søknadsbunken til NRK Nynorsk mediesenter. Han er garantert å kome inn til konferanse.   

For tida driv eg og skaffar praksisplassar til kull 12. Bestemmer i kva redaksjonar dei skal ha ekstern praksis i dei to siste månadane som nynorskpraktikantar. Korleis dei gjer det der er ofte avgjerande for om dei blir journalistar eller ikkje. 

Å ha sterk vilje - det Kari Bremnes kallar "bevernylonvilje" - er ei gåve. Nokon av oss har så vi kunne delte med fleire, andre har for lite. Sjølv er eg sikker på at den dagen  viljen sviktar meg er eg ille ute. 

Bergens Tidende fortalde i går at Anne-Grete Strøm Erichsen "er enslig svale fra vest" i regjeringa. Slik vert det når ståstaden er Bergen. 

I går la eg att mobiltelefonen min på arbeid. Oppdaga det ikkje før eg var vel heime og lurde eit tidendels sekund på om eg skulle køyre dei 20 minutta attende for å hente han. Men let det vere.

Eg reiser ein del med ekspressbussen Bergen-Trondheim, på strekninga Førde-Bergen. I går opplevde eg for fyrste gong ein bussjåfør som ba oss om å ikkje plage medpassasjerane våre med unødig bruk av mobiltelefonen. Endeleg!

Mange unge utset å ta førarkort. Det er sikkert miljøvenleg, men ikkje praktisk om ein vil livnære seg som journalist.

Det å ha eigne idear og evne til å gjennomføre dei har alltid vore viktig i journalistikken. Men aldri har eg høyrt at dei skil klinten frå kveiten slik som no.