Gry Brekke Hustveit

Eg er heilt utslått. Eg kom på jobb i den tru at eg skulle debutera på ein bulleteng, men Tone Lin pusha på, og nå fire bulletengar seinare går det litt rundt for meg.

I går kunne eg kasta stilongsen for fyrste gong og ønska dermed våren velkomen. Dessverre måtte stilongsen på igjen i dag, men eg er evig optimist. Forhåpentlegvis blir det litt sol her i Førde før eg reiser heim til Stavanger og NRK Rogaland om tre veker.

Eg var så utsliten etter ei helg med hard jobbing på UKM (Ungdomens kulturmønstring) at bloggen kjem her nå, over ei veke etterpå.

Livet som praktikant går i bølgjedaler, og då er det godt å ta seg ein tur heim av og til. Dessverre er det for dyrt og tidkrevjande å reisa ofte, men eg fekk meg heldigvis ein liten tur til Stavanger i helga.

I dag hadde eg min fyrste dag som radioreporter. Lite visste eg i natt om hendinga som skulle gjera dagen ganske spesiell.

Det er lenge sidan eg har gitt lyd i frå meg, men i dag kjem endeleg ei lita oppdatering på kva eg har gjort den siste tida.

Mesteparten av tida tenkjer me på jobb, men me har heldigvis litt fritid òg.

På laurdag blei eg oppringt av politiet slik at dei kunne få bekrefta at eg var i live. Reagerte nyheitsantennene min? Nei... Nyheitsteft, kor er du?

Livet som praktikant er krevjande. Oppturane og nedturane kjem om kvarandre, og den evige jakta etter nyheitssaker er slitsam.

Eg må ærleg innrømma at eg grudde meg ein heil del til denne veka her. Å laga ei ny sak kvar dag verka litt vel stress, spesielt når ein må koma med nyheitsideen sjølv.